پری

مثل قطره شبنمی روی نیلوفر آبی دریا مثل نم نم باران روی خاک غریب دنیا که عشاق را مست میکند حساسم

مثل برگ خشکی که زیر پای عابری می شکند من حساسم با وزش بادی سوز سرما میزند بر استخوانم و با تابش خورشید انگشتانم گر می گیرد زندگی را دریچه ایی بسوی عشق می بینم که یکطرفش تو هستی و طرف دیگرش من ، که از سرما میلرزم و از گرما گریزانم و به عشق قسم می خورم که بروی و پشت سرت را هم نگاهی نکنی زیرا که من لیاقت عاشق شدن را ندارم و این را قبلا پرستوها به هنگام کوچ به دیار عاشقان به من گوشزد کرده بودند که تو باشی و دنیا نباشد و عشق باشد تا روز قیامت...

دلنوشته ها...