عادت

این روزها عادت من نوشتن از تو بوده این ثانیه ها و لحظه ها قلب خسته ام درگیر رویاست ، کسی هنوز به خاطرش نیست از چه زمانی آلوده نگاه مست تو گشتم از آنزمان که قاب عکس خاطرت را در میان صندوقچه ی قلبم جا گذاشتی یا از آنزمان که بغض ندیدنت ، دلتنگیت ، روی سینه ام ، توی گلویم ، داخل تک تک اعضای وجودم سنگینی می کرد ، مهر تو آرام آرام مثل پیله ی کرم ابریشم به دور قلب تنهایم تنیده شد تا به حضور تو عادت کنم و پروانه ایی شوم و به دور گل روی تو بگردم و وصف زیبایی ات را پیش گلبرگهای شقایق در دشت پر از احساس و مهربانی ات فریاد بزنم و بگویم دوستت دارم.

دلنوشته ها...